Emzik nasıl bırakılır ?

Ölesiye emzik karşıtıyken, emzik fanı bir anneye dönüşmem baya trajikomik bir hikaye aslında… Daha önceki emzik yazımda da belirttiğim gibi, tüm hamileliğim benim bebekliğime benzeyen, sakin bir bebek hayali ve duası ile geçti. Hamilelerin duası geçer derler, her dua kabul olmuyor demek ki… Demek ki kızım gibi bir bebek doğurup kendimi geliştirmem, iyileştirmem gerekiyormuş… Ortalama 3 ay boyunca sürekli ağlayan kızımla emzik arasında mücadele verdim. Arada bir savaşıma yenilip emzik denediğim de oldu ama emziğe alıştırmak da göründüğü kadar kolay bir iş değil. Yani kafanızda “amaaaan, en kötü ihtimalle emziği takar, sustururum” gibi bir plan kuruyorsanız, bebeğiniz tarafından muhtemelen eğitileceğinizi söylemeliyim. 3 aylık inatlaşmam sonucunda ne bende, ne göğsümde hal kalmadığı için emzik takma konusunu ciddi bir şekilde ele aldım. Bu süreçte bir sürü emzik deneyip Chicco PhysioSoft’ta durduk. Beni birçok alanda rahat ettirdi, bu yüzden üreticisine ve tasarımcısına minnettarım.

Lakin her güzel şeyin bir sonu var… Ve bu son, o kadar uğraşmama rağmen baya gözyaşlı oldu. (Sanırım bu işin kuru versiyonu yok)

Normalde maksimum 24 ay emzik kullanmayı düşünüyordum ama bizim özel durumumuz oluştu ve kızım 21 aylıkken abla oldu... Yeni bir bebeğin gelişi hem tuvalet eğitimini, hem de emzik bırakma sürecini sekteye uğrattı tabi ki. Çocuk hayatının şokunu yaşarken onu daha çok hırpalamak ve minicik hayatında sahip olduğu nadir birkaç şeyden de mahrum bırakmak istemedim, rahat takıldım. Ne zamanki dişleri gözüme çarpık gözükmeye başladı, o zaman durdum ve süreç planımı yaptım. Çocuğu ekstra strese sokmamak için kademeli olarak ilerleyeceğim, uzun vadeli bir çözüm buldum :

Uyku Emziği

Aslında ilk başta emziği sadece uyku aracı olarak kullanabilirseniz, bu adımı atlarsınız. Bunun için de mutlu ve bağımsız bir bebeğe veya kurallara sadık ve idealist bir anne olmaya ihtiyacınız var 🙂 Kızım oldukça huysuz ve huzursuz olduğu için beni emmediği her an emzik aldı, bu yüzden ilk olarak emziği uyku saatlerine indirgeyerek kullandığı saatleri kısıtladım.

  1. Her zaman kullandığımızdan farklı olarak, onun sevebileceği ve daha önce hiç kullanmadığımız bir emzik aldım.
  2. Bu emzik sana özel uyku emziğiymiş, sadece uyku zamanı takılabiliyormuş dedim. Bu “özel“liği o kadar önemsedi ki babasına, anneanne ve babaannesine uzun uzun anlattı…
  3. Bir çocuğun sadece bir adet uyku emziği olur, parçalarsan emziğini kaybedersin dedim. 2 yaşını geçmiş ve tüm gününü emzikle oynayarak geçiren bir çocuktan bahsediyoruz, tabi ki tüm emziklerini parçalamaya alışmıştı… Uykudan uykuya eline aldığı, yeni ve farklı konseptteki emziği için baya çabaladı ama günün sonunda onu da parçaladı…
  4. Uyku emziği parçalandığı zaman işin zor kısmı gelmişti işte… Ona parçalandığını gösterdim, emzikten salyaları kaçıyordu… Tiksindi mi? Hayır. Yenisini alalım dedi, yenisi yok sadece 1 taneydi, biliyorsun dedim. Artık onsuz yaşamaya alışmalıyız, vedalaş atalım dedim. İşte bu kısım çok zor oldu…. Vedalaştık ama atma kısmını yapamadık, belki hataydı ama ben attım 😦
  5. Artık yeterince büyüdüğün için emziksiz uyuyabilirsin, senin için çok heyecanlıyım dedim, sarıldım, yattık. Bu kısmın gülüm balım geçeceğini düşünürseniz hayalperestsiniz 🙂 Çok çok çok ağladı ama kararlı durmam gerektiğini biliyordum. Emziksiz ilk gecesinde çok zor uyuttum ama çocuğun beni zorlama ve emziği geri alma hayali o gece kırıldı ve zor uyusa da emzik diye tutturmamaya başladı.
  6. Sonra konuyla ilgili beni herkese şikayet etti 😦 Annem emziğimi vermiyor, anne kötü falan… Neyse ki çevremizdeki herkes onun yeterince büyüdüğü ve artık emziğe ihtiyacı olmadığı konusunda hemfikirdi, bu yüzden yakın çevre baskısıyla uğraşmak zorunda kalmadım. Bazen iyi yapıyoruz zannederken, eğitimi sekteye uğratıyorlar…
  7. Birkaç kez kardeşinin emziğini alıp kaçtı ama küçük ve alıştığından farklı model olduğu için uzun süre emmeye çalışmadı.
  8. Ve sonra emzik işi tamamen bitti. 28 aylıktı…

Başka yöntemler..

Hepimizin sabrı, beklentisi, tahammülü ve sorunları çözme yöntemi aynı değil malum. Tıpkı meme bırakma gibi emzik bırakmada da farklı yöntemler söz konusu.

  1. Çoook eskiden beri kullanılan yöntem, çocuğun emzikten tiksinmesini sağlamak. Türlü türlü iğrençlik duydum, bunların içinde emziği acı bibere, salçaya, sirkeye, sarımsağa bulamaktan emziğin içine saç kılı veya karasinek koymaya (ki en iğrenci buydu bence) kadar türlü yaratıcı fikirler mevcut.
  2. Çocuğun emziği emmesini engellemek : Bunun için emziğin uç kısmını kesiyorlar, çocuk emmeye çalışıyor ama damağına yapışmadığı için keyif vermiyor. O zaman da “emzik bozulmuş” oluyor.
  3. Zaman belirlemek : Yarın emzik gidiyor, bugün son gün. Çocuğa haber veriyoruz, sürprize mahal yok.
  4. Emziği alıp yerine başka bir şey koymak : Emziğini verirsen, sana x alacağım gibi bir vaatte bulunuyorsunuz. Çocuğunuz sadece uyurken emzik kullanıyorsa, sarılıp uyuyabileceği peluş bir uyku oyuncağı alabilirsiniz. Bu da biraz mantıklı, biraz da materyalist bir yöntem gibi geliyor bana.

Son olarak, emzik bıraktırma konusu aslında stres yapılacak bir şey değil bence. Aramızda otuz yaşına gelip hala emzik emen olmadığına göre, tıpkı tuvalet eğitiminde olduğu gibi zaten gerçekleşecek süreçler için anne yüreğimizi darlamamıza hiç gerek yok. Keşke bunu olay anında da görüp uygulayabilsek!

Herkese bol sabırlı, az çatışmalı bir emzik bıraktırma dönemi dilerim..