İlk çocuk mu şanslı, ikinci mi ?*

Ailemin ilk çocuğuyum. Kardeşim doğduğunda 4 yaşındaydım ve o günlere dair hatırladığım birçok şey aslında abla olduğum için nasıl mutsuz olduğum…

Ana okula gitmek istemediğimi çok net hatırlıyorum, ne de olsa ben yokken kim bilir nasıl eğleneceklerdi. . (6 yaşındaydım o zaman) Denk getirdiğim zaman kardeşimi biraz hırpaladığımı, onun da beni hemen ispiyonladığını hatırlıyorum. Sanırım 1 yaşında falandı, konuşamıyordu ama eliyle beni işaret ediyordu ağlarken 🙂

Hep onun çocukluğuma parazit olduğunu, babamın onu daha çok sevdiğini düşünürdüm. Ailem hiç de erkek çocuk delisi olmamasına rağmen (hala böyle ailelerin olması da ayrıca inanılmaz )  acaba erkek olsam beni de çok sever miydi diye düşünürdüm. (Yıllar sonra babamın aslında bana daha düşkün olduğunu fark ettim, ne tezat!) Kendi kendime “ilerde çocuk sahibi olursam çocuklarım arasında en az 8-10 yaş farkı olacak, ben ilk çocuğuma kıyamam” derdim. Hatta tek çocuk da olabilirdi, o zaman tüm sevgimi, vaktimi, birikimimi ona verebilirdim! (Gençliğim ve şimdiki ben iki farklı şahsiyet gibiyiz, herkes böyle mi ? )

Aradan yıllar geçtikten sonra aslında kardeşimin çocukluğuma parazit olan bir ucubeden çok; çocukluğuma eşlik eden, beraber tonla anı biriktirdiğim bir yol arkadaşı olduğunu fark ettim. Özellikle başka insanlarla çocukluğumuz hakkında konuşurken… O kadar çok anımız var ki! Onu yol arkadaşım olarak kabul ettikten sonra her şey daha güzel, daha anlamlı oldu. Düşünsene; dört yaşında ailenin gülüyken, ciyak ciyak minik bir adamla annemi, babamı bile paylaşmışım, artık bu adamla neyimi paylaşamam ki? (Allah herkese kardeşin hayırlısını versin, amin )  Hatta keşke bir kardeşimiz daha olsaydı diye uzun zaman hayıflandık; halbuki çocukken ikinci bir kardeş sahibi olma fikri beni deli ederdi ( kardeşimin, küçük kardeşi olmadığı için onu deli etmezdi tabi 🙂 ), bence zaten iki kişiydik, yeterince kalabalıktık!

Fikirlerimin komple değişip şimdiki yerlerine oturmasında, geçen zamanın ve gözlemlerimin etkisi büyük. İnsan, içine doğduğu şeyleri fark edemiyor; “normal olan bu” zannediyor ama abuk subuk aile yapılarına, psikopat babalarla ruh hastası annelere tanık olunca kendi ailemin kıymetini anladım ve en b.ktan durumlarda bile arkamda duracak kişilerin sadece ailem olduğunu, arkadaşların bir yerden sonra “eyvallah” dediğini fark ettim. (Büyümek tam bir aydınlanma oldu benim için, küçükken çok salak olduğuma karar verdim 🙂 ) Sonra dedim ki “en güvenli, mutlu ve huzurlu olduğumuz koza kendi çekirdek ailemiz ise, neden bu kozayı biraz daha genişletmeyelim? Optimum genişlikte maksimum mutluluk yakalamaz mıyız ?

Benim kardeşler ve yaş farkı konusunda fikirlerimi bilen herkesin, ikinci kez hamile olduğumu duyunca nasıl şaşırdığını ve benimle nasıl dalga geçtiğini anlatamam… Halbuki anne olduktan sonra ilk düşündüğüm şeylerden biri, güzeller güzeli kızıma mutlaka bir kardeş vermekti. Benim canım kızım tek başına bir çocukluk geçirmemeliydi… Zarar yok; ben biraz kendimden, hayatımdan, alışkanlıklarımdan, özgürlüğümden feragat edebilirdim ama onun da en az bir tane yol arkadaşı olmalıydı. Bu noktada kendi deneyimlerimden yola çıkarak “birinci çocuk mu şanslı, ikinci çocuk mu” listem şöyle :

Birinci çocuk şanslı çünkü

  1. Ailenin ilk bebeği. Tüm ilk hevesler onunla yaşanacak.
  2. O doğduğunda anne sadece onunla ilgilenebilecek, annesini babasını paylaşmak zorunda kalmadığı yılları olacak.
  3. Annesinin çocuğuyla etkili bir şekilde ilgilenebilecek zamanı var. Anne çalışıyor olsa bile işten döndükten sonra çocuğuyla rahat rahat kaliteli zaman geçirecek.
  4. Yeni bebek gelene kadar beraber dışarı çıkmak, seyahate gitmek, alışverişe çıkmak, parka gitmek, vs her şey çok kolay. Anne bebeğini pusete atıp istediği şeyi yapabilir.
  5. Annenin çocuğuyla yapmak istediği tonla etkinlik var. Kardeşi olsa bile, bu şeyleri  yaştan ötürü ilk o yaşayacak.

İkinci çocuk şanslı çünkü 

  1. Anne artık çocuk bakımı, eğitim, sağlık gibi önemli konularda daha tecrübeli. İlk bebeğinde yaptığı acemilikleri yapmayacak, paniklemeyecek, bebeğini daha stressiz büyütecek.
  2. Çocuk, anne babayı sahiplenip sonra (yeni bir kardeş daha gelse bile) onları kaybetme hissini yaşamayacak, zira baştan beri onun bir kardeşi vardı.
  3. Abla/abisi farkında olmadan ona sürekli bir şeyler öğretiyor olacak, muhtemelen çocuk daha erken konuşacak, kavrama yetileri daha erken gelişecek ve yaşıtı olan ilk çocuklardan daha birikimli olacak.
  4. Anne babasına derdini anlatamasa da kendini daha net anlatabildiği bir abla/abisi olacak. (Bu sadece bebeklikte değil, yetişkinlikte de geçerli bir madde.)
  5. Oyuncak ve diğer gerekli araç gereçlerle dolu bir eve doğacak.

İlk olarak aklıma gelenler bunlar. Aslında ilk çocukla ne kadar fazla yalnız zaman geçirilirse yani yaş farkı ne kadar çok olursa iki çocuğun bağ kurması o kadar zorlaşıyor. Bu yüzden ailenin ikinci çocuk gibi bir düşüncesi varsa 3-4 seneyi geçirmeden yapmasını öneririm. Benim çocuklarım arasında 21 ay var, ilk başta çok ürkütücü gelmişti ama şimdi “iyi ki böyle” diyorum. Hatta “üçüncü bir çocuğum olacaksa o da 2-3 sene içinde gelmeli” diye düşünüyorum. Yoksa 2+1 kardeş olurlar gibime geliyor (oysa ben üçlü bir çete olmalarını istiyorum 🙂 )

* Yazının başlığı “ilk çocuk mu şanssız, ikinci çocuk mu?” idi. Sonra “olumsuzluklara odaklanıp güzel şeyleri kaçırmayalım” diye düşündüm ve değiştirdim. Elbette ikinci bir çocuktan sonra hiçbir şey tek çocuk sahibiyken olduğu kadar kolay olmuyor. Çünkü özellikleri ne olursa olsun bir çocuk bir, iki çocuk iki sorumluluk demek. Üstelik iki çocuk sahibiyken yardım almak zaruri hale geliyor, çünkü aynı anda ikiye bölünemiyoruz. İlk çocuğuma eskisi gibi vakit ayıramadığım için, ikinci çocuğuma da o yaştayken kızıma ayırdığım kadar vakit ayıramadığım için üzülüyorum. Tek tesellim, ilerde iyi ilişkiler kurup kanka olma ihtimalleri ki aralarında doğru ilişkiler geliştirebilmek için de ciddi gayret sarf ediyorum. Başarabilirsem ikisi de çok şanslı olacak 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s